Spis treści

Karta redakcyjna

Wstęp

Dlaczego postanowiłam wyjechać?

Nowa Zelandia – nowa życiowa perspektywa

Batalia z czasem o wizę

Zamknąć stare, by otworzyć nowe

Jak znaleźć swoje miejsce na wyspach

Nowozelandczycy, ich temperament i życie, czyli na poważnie i z humorem

Z humorem i z dystansem

O co chodzi z tym kiwi?

Nowozelandczyk, czyli kto?

Wiele narodowości, wspólne symbole

Język maoryski

Szkoły nowozelandzkie

Religia

Kontrowersje

Sposoby na czas wolny

Życie w wielkim mieście

Skąd się wzięła Nowa Zelandia, czyli trochę historii i nieco legendy

Māori

Odkrywcy nowozelandzkich lądów

Kolonizacja

Cuda natury, czyli fauna i flora, unikaty i nieloty

W krainie zwierząt

W świecie roślin

Informacje i ciekawostki, czyli co zobaczymy, a czego nie

Obuwie i bez obuwia, gumiaki i jandalsy

Zakupy – siła minimalizmu

Drogi, zakręty i bezdroża

Pogoda – 4 pory roku jednego dnia

Plaże – piasek, cisza i my

Trzęsienia ziemi i inne niespodzianki

Zaskakująca przestrzeń publiczna

Zwierzaki domowe

Tradycja tatuaży

Gangi i inne nielegalne atrakcje

Język angielski, jednak nieco inny

O komunikacji publicznej, a raczej o jej braku

Baza noclegowa

O dziwnych zwyczajach

Napiwki, monety i banknoty

Nowozelandzkie domy

Procedura wynajmu lokum

268 tysięcy kilometrów kwadratowych ciszy

Bliżej gwiazd, czyli nowozelandzkie niebo

Rozterki dnia codziennego

Dla turystów i podróżników, czyli wizy, kultura, sztuka i kuchnia

Wizy, praca i upragniona rezydencja

Kuchnia Nowej Zelandii

Przyrodnicza uczta

Poznajemy maoryską kulturę

Sztuka

Minisłowniczek MĀORI

Minisłowniczek slangu Kiwi

Autorka: Violetta Zdulska

Redakcja: Ilona Kisiel

Korekta: Zofia Siewak-Sojka

Mapa: Teresa Dzieniszewska Carto

Projekt makiety: Mariusz Kurkowski, Izabela Kruźlak

Skład: Mariusz Kurkowski

Projekt okładki: Studio KARANDASZ

Redakcja techniczna: Aneta Kaczmarek

Redaktor prowadząca: Magda Pacholska

Zdjęcie na okładce: Getty Images (Jos Buurmans / 500px)

Zdjęcia:Shutterstock.com: Peter Csakvari (5-6), Alexey Oblov (6-7), PetrZoom (16-17), Michalakis Ppalis (64), f8grapher (74), Altosvic (100), Cristian-Alexandru (120-121), ibrahim kavus (126), Nadir Keklik (146), Marcin Krzyzak (182-3), hamdi bendali (201), CezaryKorkosz (248), Baran Arda (256-7), kirill_makarov (296-7)

Pozostałe zdjęcia: archiwum Autorki

© Copyright by Violetta Zdulska
© Copyright for this edition by Wydawnictwo Pascal

Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część tej książki nie może być powielana lub przekazywana w jakiejkolwiek formie bez pisemnej zgody wydawcy, z wyjątkiem recenzentów, którzy mogą przytoczyć krótkie fragmenty tekstu.

Bielsko-Biała 2023

Wydawnictwo Pascal sp. z o.o.
ul. Zapora 25
43-382 Bielsko-Biała
tel. 338282828, fax 338282829
pascal@pascal.pl
www.pascal.pl

ISBN 978-83-8317-262-0

Konwersja: eLitera s.c.

Auckland. Zachodnie wybrzeże

Wstęp

Dlaczego postanowiłam wyjechać?

Powietrze. Chcę oddychać świeżym powietrzem, bo jakiego innego argumentu mogłam użyć, odpowiadając na pytania mojej mamy, dlaczego chcę jechać na koniec świata. Przecież nic więcej wtedy o tym kraju nie wiedziałam. Nie miałam pojęcia, co tam zastanę, jak się żyje, jak długo tam będę i czy mi się spodoba. A dlaczego aż tak daleko? Ponieważ to jedno z niewielu pozaeuropejskich państw oferujących wizę typu working holiday, czyli „zwiedzaj i pracuj”.

Skorzystałam już z wizy do Stanów Zjednoczonych, Kanady, póki co, nie było na mojej liście marzeń, Japonia wydawała się zbyt odmienna kulturowo, do Australii trzeba zrobić certyfikat języka angielskiego, a to prawie dodatkowy tysiąc złotych i bardziej skomplikowany, w tamtym czasie, sposób aplikacji. Została Nowa Zelandia.

Wtedy, w 2018 r., Polakom przypadało równe sto wiz rocznie, a ja zamierzałam zdobyć dwie z nich – jedną dla siebie, drugą dla Michała, który wyjątkowo niechętnie podchodził do mojego pomysłu wyjazdu typu „rzucić wszystko i spędzić rok na końcu świata”. Wspominał coś o rujnowaniu mu ułożonego, spokojnego życia i takie tam... Na szczęście ja nie widziałam realnego powodu, dla którego wyjazd do Nowej Zelandii mógłby bezpowrotnie zmienić nasze dotychczasowe życie, a już na pewno nie na gorsze. Wychodziłam z założenia, że przecież nic w Polsce nie zamyka się za nami bezpowrotnie, nic nam nie ucieknie, a jeśli wrócimy, zaczniemy wszystko od miejsca, w którym skończyliśmy.

Jezioro Tekapo

Życie najczęściej komplikuje nam się we własnych głowach i to tam pojawia się wiele pytań i wątpliwości, których można się wystraszyć i zrezygnować z działania, i spełniania marzeń. Idealnie byłoby postarać się ich nie tworzyć i mierzyć się jedynie z problemami, gdy już jakieś faktycznie się pojawią, zamiast marnować energię na te mieszkające w naszych głowach. Patrząc statystycznie, większość naszych obaw i złych scenariuszy się nie spełnia (badania te przeprowadziłam na samej sobie, więc nie proponuję się na nie powoływać; natomiast bardzo polecam rozważyć to we własnej przestrzeni).

Oczywiście, zamknięcie obecnego życia, zobowiązań, formalności, a szczególnie myśl o rozłące z bliskimi może tworzyć blokadę strachu, niepokoju i niepewności, jednak wtedy dużo o tym nie myślałam. Starałam się działać zadaniowo i po kolei skreślać z listy sprawy konieczne do zrobienia przed wyjazdem.

Użyłam więc wszystkich znanych mi technik motywacyjnych, żonglowałam argumentami, przedstawiałam pozytywne wizje i dziesiątki różnych możliwości, które mogą tam na nas czekać. Udało się!

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki